Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11319 K.2024/15019

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen kamu malına zarar verme suçundan zarar gören İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşıldığından, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı CMK’nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 179/3-2, 125/3-a maddelerindeki kamu malına zarar verme, trafik güvenliğinin tehlikeye sokulması ve kamu görevlisine hakaret suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/2-d ve 67/3. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 10.03.2016 tarihli mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,