Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11580 K.2025/2026

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 09.02.2022 tarihli karar ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli kararı ile bozulmasının ardından, İlk Derece Mahkemesince 02.05.2024 tarihli karar ile, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay hapis cezasının verildiği, kazanılmış hak gereği, sonuç cezanın bir önceki kararda olduğu gibi 1 yıl 3 ay hapis cezası olarak belirlendiği,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince, sanık hakkında kurulan hükümden "Sanığın 5271 sayılı Kanun'un 283/1 maddesi gereğince kazanılmış hakkı da gözetilerek neticeten 1 YIL 3 AY HAPİS CEZASI İLE MAHKUMİYETİNE" paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığın cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince 1 YIL 3 AY HAPİS CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA” paragrafının eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla;

ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezası artırılarak verilen bu kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek ve bu nedenle Tebliğnamede bu yönde ret isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan temyiz incelemesinde.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2022 tarihli ve 2022/78 Esas, 2022/83 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/744 Esas, 2022/2250 Karar sayılı kararı ile,

"sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması, hırsızlık eyleminin gece vakti gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin hüküm kurulması, olay yerinden elde edilen parmak izleri ile sanığın parmak izlerinin karşılaştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleri ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, zira her ne kadar 5271 sayılı Kanun'un 289 ve 280. maddeleri uyarınca hükümlerin bozulmasına karar verilmiş ise de, bozma nedeni olarak gösterilen hukuka aykırılıkların bu maddeler kapsamına girmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine,

dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/744 Esas, 2022/2250 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2024 tarihli ve 2022/499 Esas, 2024/316 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,