Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11612 K.2025/1949

Sanıklar müdafinin yokluğunda verilip 16.06.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 03.07.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/184 Esas, 2022/59 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik istinaf istemleri üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/3020 Esas, 2022/2716 Karar sayılı kararı ile bir kısım hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ,

bir kısım hükümlerin ise sanıklara atılı eylemlerin TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararlarında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’unun 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine,

dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/3020 Esas, 2022/2716 Karar sayılı kararının bozma hükümleri yönünden, bozma üzerine İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2023 tarihli ve 2023/220 Esas, 2023/386 Karar sayılı kararının, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,