Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11784 K.2025/7016

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Alınan bilirkişi raporu ve krokiye göre suça konu yerin zeytinlik bahçesi içinde bağ evi olarak kullanılan tek katlı tek odalı tahtadan yapılma baraka olması ve tel örgü ile çevrelenmesi karşısında sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143. maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşürülerek aynı Kanun'un 141/1, 143. maddelerinin uygulanması sureti ile yazılı şekilde hüküm kurulması,