Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/11793 E. , 2025/6013 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2024/428 E., 2024/653 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/11793 E. , 2025/6013 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2024/428 E., 2024/653 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafîinin temyiz istemlerinin; sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, maağdurun şikâyetten vazgeçmesi sebebiyle sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, olay tarihinde katıldığı kavga sırasında telefonu düşürdüğüne, suçu işlemediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında daha önce kurulan 06.06.2018 tarihli hükmün, sanık tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.11.2018 tarihli esastan reddi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.12.2023 tarihli ve 2021/19909 Esas, 2023/9282 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 06.06.2018 tarihli hükümde, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanmadığı hâlde, bozma sonrası kurulan hükümde, sanığın mükerrir sayılmamasının 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafîinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin ibarelerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ESASTAN REDDİ İLE DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çay 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.