Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11860 K.2025/14146

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Bozma kararı öncesinde yargılamada, sanığın hırsızlık suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun’un 326/Son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 yıl 6 ay üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "Aleyhe bozma yasağı dikkate alınarak sanık hakkında "Binanın Eklentileri İçinde Muhafaza Altına Alınmış Eşya Hakkında Hırsızlık" suçundan neticeden 2 YIL 6 AY HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA,