KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/11945 E., 2024/15834 K.
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2024
- Konu
- Bilisim Suclari
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/56 E., 2022/266 K. HÜKÜMLÜ :
- Suçlar
- Konut dokunulmazlığının ihlâli, hakaret SUÇLARIN
- Tarihi
- 02.11.2021 İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
296 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Başsavcılığının 09.09.2024 tarihli ve KYB-2024/79818 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın daha önce işlemiş olduğu suçtan dolayı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmişse de.
Adlî sicil kaydına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahkûmiyeti bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun objektif şartlarının oluştuğu, kaldı ki yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulandıktan sonra hapis cezası da ertelenen sanık hakkında kanuni olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2018 tarihli ve 2015/9-197 Esas, 2018/632 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına yönelik kararda takdir hakkının hatalı kullanıldığının olağan yasa yolu olan temyiz başvurusunda ileri sürülmesi olanaklı ise de;
gerekçesi ister doğru ister yanlış olsun, kabul edip etmemenin mahkemenin takdirine bağlı bulunduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına yönelik yetkinin kullanılmasındaki takdir yanılgısının olağanüstü bir yasa yolu olan, kanun yararına bozmaya konu edilmesi olanaklı olmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.