Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1206 K.2024/3644

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İznik Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.05.2023 tarihli ve 2023/344 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında katılanın iş yerindeki yazar kasa içerisinden para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 413, 53/1-2 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/368 Esas ve 2023/490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/3678 Esas, 2023/2618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hırsızlık suçuna konu katılanın zararını ödemek istediğine, sonrasında etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğine, işlemiş olduğu suçtan dolayı çok pişman olduğuna, uyuşturucu madde etkisinde böyle olumsuz bir davranış sergilediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın olay günü sabah saatlerinde iş yerine geldiğinde işyerinin havalandırma camının kırık olduğunu ve işyerinde bulunan yazar kasa içerisindeki yaklaşık 1.050,00 TL paranın yerinde olmadığını görmesi üzerine konuyla ilgili olarak kolluk kuvvetlerine ihbarda bulunduğu, yapılan araştırmalarda olay gecesi saat 04.50 sıralarında sanığın katılana ait işyerinin önüne geldiği, burada iş yerinin dışına masa ve sandalyeyi üst üste koyarak iş yerinin havalandırma penceresinden içeriye girdiği, içeriden yazar kasa içerisindeki bir miktar parayı alarak saat 04.58 civarında iş yerinden ayrıldığının görüldüğü, sanığın aşamalarda alınan beyanında da üzerine atılı suçlamayı işlediğini kabul ettiği, bu itibarla sanığın üzerine atılı suçu işlediği yerel mahkemece kabul edilmiştir.

Sanık üzerine atılı suçu ikrar etmiştir. 26.04.2023 tarihli Görüntü İzleme ve Resimleme Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Raporu Formu, Olay Kamera Tanık Araştırma Tutanağı ve Zarar Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmadığına yer verilir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın ikrarı, dosya kapsamında yer alan tutanaklar, İlk Derece Mahkemesince gösterilen gerekçe ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğunun ve suç unsurlarının bulunduğunun kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Katılanın kovuşturma aşamasında "her ne kadar soruşturma aşamasında 1.050,00 TL paramın çalındığını ve 125,00 TL'lik cam hasarın olduğuna ilişkin beyanda bulunduysam da daha sonra yaptığım incelemelerde dükkanımda bulunan erişte ve satmış olduğum ürünlere ilişkin 500,00 TL'lik bir zararım oluşmuştur" şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça konu zarar miktarının az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4.maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR