Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12223 K.2024/21395

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun, katılan kuruma ait olan suça konu haberleşme kablolarını gece vakti alıp olay yerinden ayrılması şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 143, 31/2 maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının,

25.12.2012 olan sorgu tarihi ile 30.05.2023 karar tarihi arasında dolduğu gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının düşürülmesi yerine, suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,