Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1227 K.2024/3791

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

17. Ceza Dairesinin 17.02.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 17.04.2015 tarihli kararda sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, Dairemizin 12.04.2023 tarihli bozma kararı üzerine aynı Kanun’un 142/2-b-d, 143, 62 maddeleri gereğince hükmedilen 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasının, 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 142/2-b-d, 143, 62. maddeleri uyarınca sanığın 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı gözetilerek, sanık hakkında hükmolunan 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasının, 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.