Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12378 K.2025/7830

Hükümlünün bozmadan sonra İstinabe Mahkemesinde 09.07.2021 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği ve müdafi bulunmaksızın savunmasının alındığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de hükümlüye zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı,

hükümlüye bozmadan önce ilk uyarlama yargılaması sırasında barodan atanmış olan müdafii Av. ...'ın yokluğunda verilen 09.06.2022 tarihli karar, öğrenme üzerine hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin hükümlü hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı belirlenmekle, yukarıda belirtilen gerekçe ile Mahkemece re'sen görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan Av. ...’ın temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Hükümlünün Temyiz İstemi Yönünden.

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 tarih ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı üzere; önceki kesinleşmiş hükümden sonra yürürlüğe giren yasalarda hükümlü lehine bir düzenleme olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi için yapılan uyarlama yargılamasındaki giderlerin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;