Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12604 K.2024/21491

Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Mahkemenin 03.04.2012 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu, hüküm tarihinde...

Tipi Kapalı Ceza İnfaz kurumunda bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükmün yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin” belirtilmediği anlaşıldığından, sanığın eski hâle getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine 21.03.2012 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği yukarıda açıklanan gerekçeyle temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre suçun işlendiği tarihin 11.11.2008 olduğunun anlaşılması karşısında mahkemece suç tarihinin 12.11.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, gündüz vakti hasta ziyaretine gittiği şikâyetçiye ait ikamette şikâyetçinin diyalizde şeker hastalığı sebebiyle görme bozukluğundan istifade ederek cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/2-a maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıllık ve 22 yıl 6 aylık zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek,

Tebliğname'deki zamanaşımından düşürülme yönündeki görüşe iştirak edilmemiş, sanığın yukarıda belirtilen eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2/a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz istekleri bu yönden yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine,