Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12832 K.2024/21101

Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, sanık hakkında eksik araştırma sonucu mahkûmiyet kararı verildiğine, hırsızlık suçu bakımından değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin yargılama sırasında dikkate alınmadığına, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, eksik araştırma sonucu karar verildiğine, hükmedilen ceza miktarlarının fazla olduğuna, hırsızlık suçu bakımından değer azlığı hükümlerinin uygulanmadığına, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin,

mahkûmiyete yeterli kesin delil bulunmadığı dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/897 Karar sayılı dosyasında sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2023/1075 Esas, 2023/1462 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin,

suçların gece vakti işlendiğine dair delil bulunmadığı dikkate alınmadan 5237 sayılı Kanun'un 143 ve 116/4. maddeleri uygulanmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayin edildiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmak suretiyle taraflar da çağrılıp deliller değerlendirilerek sonucuna göre İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden hüküm kurulması veya duruşma neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine ya da düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi veya hukuka aykırılığın niteliğine göre duruşma açılmasını dahi gerektirmeyecek bir hukuka aykırılığın bulunması durumunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma yerine düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi yerine bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince

yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2023/1075 Esas, 2023/1462 Karar sayılı Kararı ile bozma kararı üzerine verilen Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2023/405 Esas, 2024/76 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmak suretiyle taraflar da çağrılıp deliller değerlendirilerek sonucuna göre İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden hüküm kurulması veya duruşma neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine ya da düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi veya hukuka aykırılığın niteliğine göre duruşma açılmasını dahi gerektirmeyecek bir hukuka aykırılığın bulunması durumunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma yerine düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi,