Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12850 K.2024/21124

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 62. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/449 Esas, 2023/198 Karar sayılı dosyasında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/1215 Esas, 2023/2048 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün,

şikâyetçinin beyanında evine salon penceresinin kanırttırılarak girildiğini beyan etmesi ve dosya kapsamında alınan olay yeri inceleme raporunda salon penceresi üzerinde zorlama izleri olduğunun belirtilmesi karşısında tüm sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/1215 Esas, 2023/2048 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Ankara 62. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2023/483 Esas, 2024/132 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi,