Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13026 K.2024/15925

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3.maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına Mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4.maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2)5237 sayılı Kanun'un 142/2-c-h ve 143/1. maddelerine göre belirlenen 9 yıl hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip 5271 sayılı Kanun'un 307/4 maddesi uyarınca sonuç olarak 6 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "...cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin...'' şeklindeki ibarenin çıkarılmasına ve “5237 sayılı Kanun'un 142/2-c-h ve 143/1. maddelerine göre belirlenen 9 yıl hapis cezasının,