Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1336 K.2024/6794

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanıklar ... (... oğlu) ve ... Hakkında Katılan ... ...'e Karşı Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Mahkemece, Dairemizin 28.12.2022 tarihli bozma kararına uyularak uzlaştırma işlemleri için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi üzerine, uzlaştırmacı tarafından düzenlenen 04.04.2023 tarihli uzlaştırma raporunda, sanık ...'e uzlaşma görüşmesine davet mektubunun tebliğ edilmesine rağmen sanığın yasal süresi içerisinde geri dönüş yapmadığından bahisle uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmişse de, sanık ...'in kovuşturma aşamasında 30.04.2015 tarihli duruşmada alınan ifadesinde bildirdiği adresinin "Cumhuriyet Mah. 320.

Sok.

No: 12/1 ... / Kütahya" olduğu, uzlaştırma bürosu tarafından ise uzlaşma görüşmesine davet mektubunun bildirilen adresten farklı olan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, bilâ tebliğ dönmesi üzerine sanığın MERNİS adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığı ve tebliğ işleminin geçerli olmadığının anlaşılması karşısında, Mahkemece usûlüne uygun olarak yapılmayan uzlaştırma işlemleri ve uzlaştırma raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,