Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1340 K.2024/4777

Dairemizin 23.10.2023 tarihli ve 2023/19019 E., 2023/5808 K. sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2024 tarihli ve KD-2-2022/149829 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Dursunbey Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2019 tarihli ve 2019/149 E. sayılı iddianamesi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında "Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme" suçlarından cezalandırılmaları istemi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli ve 2019/196 E., 2019/277 K. sayılı ilamı ile sanık ...'in hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraatine, sanıklar ... ve ...'in hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine,

mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün süresi içerisinde O yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından istinaf edildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 12.07.2021 tarihli ve 2020/1324 E., 2021/1822 K. sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'in hırsızlık suçu yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ...'in hırsızlık suçu yönünden bozulmasına karar verildiği,

bozma üzerine Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/250 E., 2021/427 K. sayılı kararı ile hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/2-h, 143, 168/2, 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün süresi içerisinde sanık müdafii tarafından istinaf edildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/4128 E., 2022/2249 K. sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği,

hükmün süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 16.05.2023 tarihli tebliğname ile mahkeme hükmünün "ONANMASI" nın talep edilmesi üzerine Dairemizin 23.10.2023 tarihli ve 2023/19019 E., 2023/5808 K. sayılı ilamı ile.

"Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/4128 Esas, 2022/2249 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2019 tarihli ve 2019/196 Esas, 2019/277 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği, bu kararın O yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/1324 Esas, 2021/1822 Karar sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin hükmünün bozulmasına karar verildiği,

bozma sonrası Yerel Mahkemenin, 29.11.2021 tarihli ve 2021/250 Esas, 2021/427 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 168/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince, 08.11.2022 tarihli ve 2022/4128 Esas, 2022/2249 Karar sayılı ilamıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği ve bu kararın temyizi üzerine Dairemize geldiği;

ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi gereğince ilk derece mahkemelerince verilen beş yıl veya daha az süreli hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemez olduğunun anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,” karar verildiği,

somut olayda Dursunbey Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2019 tarihli ve 2019/149 E. sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında "Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme" suçlarından cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli ve 2019/196 E., 2019/277 K. sayılı ilamı ile sanık ...'in hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraatine karar verildiği, hükmün süresi içerisinde o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edildiği,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 12.07.2021 tarihli ve 2020/1324 E., 2021/1822 K. sayılı kararı ile; sanık ...'in hırsızlık suçu yönünden.

"Hırsızlık suçunda kullanılan aracın sanıklar ... ve Sedat Keskin tarafından kiralandığı, sanık ...'in aşamalarda hırsızlık yapılan Dursunbey ilçesine suç tarihinde gitmediğini savunmasına karşın, dosya içerisinde yer alan BTK dan temin edilen HTS raporuna göre, sanığın cep telefonunun olay tarih ve saatinde Dursunbey ilçesinden sinyal aldığı anlaşılmasına rağmen, bu hususta yeterince araştırma ve değerlendirme yapılmadan eksik araştırma ile sanığın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, bu nedenle Cumhuriyet Savcısının istinaf talebinin yerinde olduğu anlaşıldığından,

5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi gereğince HÜKMÜN BOZULMASINA, dosyanın, bozulan hüküm yönünden yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü veren ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE," gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bozma gerekçesi.

CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hallerine girmediği halde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından bozma kararı verildiği, halbuki Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin duruşma açarak kendisinin mahkûmiyet kararı vermesi gerektiği, bu durumda da, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/38 E., 2018/113 K. sayılı kararı uyarınca; hükmün temyiz yasa yoluna tabi olacağının aşikar olduğu.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin bozma kararına, ilk derece mahkemesinin CMK'nın 284. maddesi uyarınca direnme hakkı bulunmadığından, bozmaya uyarak hırsızlık suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına karar vermesi, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin bu hükmü esastan reddetmesinin sanığın temyiz hakkını ortadan kaldırmayacağı, bu nedenle söz konusu hükmün temyiz yasa yoluna tabi olduğu, bu sebeple Dairemizin 23.10.2023 tarihli ve 2023/19019 E., 2023/5808 K. sayılı temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin eksik araştırma sonucu mahkûmiyet kararı verildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması ve sanığın 142/2-h’den değil aynı Kanun’un 141/1. maddesinden cezalandırılmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2019 tarihli ve 2019/196 E., 2019/277 K. sayılı dosyasında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 12.07.2021 tarihli ve 2020/1324 E., 2021/1822 K. sayılı kararı ile BTK’dan temin edilen HTS raporuna göre, sanığın cep telefonunun olay tarih ve saatinde Dursunbey ilçesinden sinyal aldığının anlaşılmasına rağmen,

bu hususta yeterince araştırma ve değerlendirme yapılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin 23.10.2023 tarihli ve 2023/19019 Esas, 2023/5808 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ilamının KALDIRILMASINA,

3. Başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/1324 Esas, 2021/1822 Karar sayılı kararının, açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA,