Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13566 K.2025/6794

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, bildirdiği tanıklarının dinlenmediğine, kendisini teşhis eden tek tanığın beyanına göre karar verildiğine, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına, olayı sanığın gerçekleştirdiği yönünde her türlü şüpheden uzak, yeterli, inandırıcı ve kesin deliller bulunmadığına, verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.