Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/13728 E. , 2024/18367 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/109 E., 2022/191 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Karar tarihinde ceza infaz kurumunda bulunup duruşmada hazır edilen s
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/13728 E. , 2024/18367 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/109 E., 2022/191 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Karar tarihinde ceza infaz kurumunda bulunup duruşmada hazır edilen sanık ...'ın yüzüne karşı verilen 13.04.2022 tarihli kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 11.05.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu; Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 14.03.2024 tarihli, 2023/8893 Esas ve 2024/4349 Karar sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesinin 13.04.2022 tarihli kararının sanığın ceza infaz kurumunda bulunduğu gözetilmeyerek, bilinen son adresine tebliğe çıkarılması, bu nedenle usulsüz bir şekilde tebligatın yapılması nedeniyle sanık ...'a gerekçeli kararın tebliğine karar verildiği, kararın sanığa tebliği üzerine hükümlerin sanık tarafından temyiz edildiği, mahkemece 14.08.2024 tarihli ek karar ile, sanığa yapılan tebligatın usûle uygun olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece verilen 14.08.2024 tarihli ek kararın yok hükmünde ve sanığın temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca sanıklara yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve sanıklara yüklenen mala zarar verme suçunun da hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; savunmanın bölünmezliği ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.