Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13917 K.2024/20350

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yokluğunda verilen kararın, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın doğrudan ifade adresi ile aynı olan MERNİS adresinde sanığın ağabeyi imzasına 07.08.2014 tarihinde yapılan karar tebliği işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmış ise de, UYAP'tan ve dosya kapsamından yapılan incelemede, ilâmın kesinleştirilerek infaza gönderilmesinden sonra sanığın 02.01.2016 tarihinde cezaevine girdiği,

sanığın cezaevinden gönderdiği 16.08.2017 tarihli dilekçesi ile uzlaşma yapılmasını talep ettiği, Mahkemenin 14.09.2017 tarihli ek kararı ile sanığın uzlaşma talebinin reddedildiği ve ek kararın sanığa cezaevinde 19.09.2017 tarihinde tebliğ edildiği hususları birarada nazara alındığında;

sanığın 11.09.2020 tarihli ve devamında sunduğu dilekçeleriyle ve dosyaya sonradan vekâletname sunan sanık müdafii Av. ...'un 29.01.2024 ve devamında sunduğu dilekçeleriyle temyiz ve eski hâle getirme isteminde bulunmuşlarsa da, en geç 16.08.2017 tarihi itibariyle öğrenilen kararı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.09.2020 tarihinde temyiz eden sanığın ve 29.01.2024 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz istemleri ile yerinde görülmeyen eski hâle getirme istemlerinin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının,