Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14239 K.2025/4876

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Sanığın alkol alarak sokak ortasında olay çıkarması nedeniyle duruma müdahale eden görevlilerce ekip otomobiline bindirildiğinde, otomobilin nezarethane kısmına vurarak plastik aksamını kırması ve cam korkuluklara tekme atarak korkuluk demirlerini eğmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, sanık hakkındaki ilk mahkûmiyet tarihi olan 24.12.2015 tarihinden, ikinci mahkûmiyet tarihi olan 28.05.2024 tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,