Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14468 K.2025/1604

Kayseri 6. Ceza Mahkemesinin 04.03.2010 tarihli, 2007/971 Esas, 2010/194 Karar sayılı kararının sanık ve vasisi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden.

Sanığın 11.08.2011 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, Mahkemenin 16.08.2011 tarihli, 2007/971 Esas, 2010/194 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede.

Yokluğunda verilen kararın, sanığın kovuşturma sırasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebliğ edilememesi üzerine aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de. 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir.

Aksi hâlde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Sanığın mahkemeye bildirdiği adreste daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu anlaşılmış ise de, dosya kapsamından sanığın temyize konu hükmü infaz etmek üzere 08.02.2011 tarihinde cezaevine girdiği ve sanığın cezaevinden gönderdiği 08.04.2011 tarihli dilekçede, 3 yıl 3 ay hapis cezası aldığını belirterek denetimli serbestlik hükümlerine tabi tutulmasını talep ettiği, talebin reddine dair Mahkemenin 15.04.2011 tarihli ek kararının sanığa 25.05.2011 tarihinde tebliğ edildiği, devamında sanığın 12.05.2011 tarihli dilekçesi ile mahsup talebinde bulunduğu,

talebin Mahkemenin 09.06.2011 tarihli ek kararı ile reddedildiği ve ek kararın sanığa 22.06.2011 tarihinde tebliğ edildiği hususları bir arada nazara alındığında; en geç 08.04.2011 tarihi itibarıyla öğrendiği kararı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.08.2011 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hâle getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Sanık Vasisinin Temyiz İstemi Yönünden.

Sanık vasisi olarak ... tarafından 22.03.2024 tarihli dilekçe ile temyiz ve eski hâle getirme istemlerinde bulunulmuş ise de, dosya içerisindeki Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/720 Esas, 2022/1482 Karar sayılı kararında, ...'in sanık ...'e vasi atanmasına, sanık ...'ın hapis hâli sona erdiğinde ise vasiliğin sona ermesine karar verildiği, UYAP'tan yapılan incelemede sanığın cezaevinden 29.07.2023 tarihinde tahliye edildiği ve bu tarih itibarıyla da vasilik kararının sona erdiği,