Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/14743 E. , 2025/5068 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2914 E., 2020/2273 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma I- Sanık ...'ın temyiz istemi ile sa
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/14743 E. , 2025/5068 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2914 E., 2020/2273 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma I- Sanık ...'ın temyiz istemi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'nın temyiz istemlerinin incelenmesinde; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli ve 2019/2914 Esas, 2020/2273 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 1.Sanık ...'ın hırsızlık suçuna yönelik temyiz istemi yönünden; Sanık ...'ın ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz isteminde bulunduğu; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.02.2024 tarihli ilâmı üzerine, sanığa 10.09.2024 tarihinde 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapıldığı, ancak sanığın aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE, 2.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ... ve ...'nın temyiz istemleri yönünden; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiileri ile sanıklar ... ve ...'nın temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiileri ile sanık ...'nın temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, tam olarak aydınlatılmamış olayların sanık aleyhine yorumlanarak hüküm kurulduğuna, bilirkişi raporunda, kamera görüntülerindeki şahısların sanıklarla benzerlik gösterdiğinin bildirildiğine, şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, Adlî Tıp Kurumundan gelen rapora göre kamera görüntülerindeki kişilerin sanıklara benzerlik gösterdiğinin belirtildiğine, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ...'nın temyiz isteminin, işlemediği bir suçtan cezalandırıldığına, somut delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, tanık ...'in izlediği kamera görüntülerindeki kişilerden birinin, sanık ... olabileceğini beyan ettiğine, tam ve kesin olarak teşhis edemediğine, tanık ve sanık arasında husumet olabileceği ihtimali ile uyuşturucunun etkisi altında olan sanığın, kastı olup olmadığı hususunun değerlendirilmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezaların alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara atanan zorunlu müdafilerin karar duruşmasında hazır bulunmaları gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilip hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın takdiren ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.