Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14780 K.2024/21385

Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2014 tarihli 2012/952 Esas, 2014/499 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede.

Sanık ...'un yokluğunda verilen hükmün 17.12.2013 tarihinde savunmasında belirttiği "...sitesi, B4 ... adresi yerine başka adrese çıkarılan tebligatın belirtilen adresten “taşındığı/ismen tanınmadığı” gerekçesi ile iade edildiği, iade üzerine bu kez farklı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğat yapıldığı, dosyada daha önce bu adrese yapılmış geçerli bir tebligatın olmadığı, bu nedenle tebliğin usulsüz olması sebebiyle Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/6648 Esas, 2019/7464 Karar sayılı ilamıyla kararın sanığa usulünce tebliğ edilmesi için gönderme kararına hükmedildiği,

Yargıtay (Kapatıla) 17. Ceza Dairesinin 15.05.2019 tarihli gönderme karar üzerine kararın sanığa 27.10.2019 tarihinde usulünce tebliğ edildiği, sanığın 27.09.2021 ve sonraki tarihli dilekçeleri ile eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulunduğu,

akabinde Mahkemenin, 19.10.2021 ve 23.06.2023 tarihli ek kararlarıyla sanığın eski hâle getirme ve temyiz istemlerinin reddine karar verdiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan Mahkemenin 19.10.2021 ve 23.06.2023 tarihli ek kararları hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.