Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1492 K.2025/20673

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu(sanık ...'nin yüzüne karşı verilen 29.09.2023 tarihli kararda temyiz başvuru süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, sanığın 10.10.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu), aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların aynı apartmanda aynı katta 12 no.lu dairede ikamet eden şikâyetçi ...'e ait ikametin önündeki ve 14 no.lu dairede ikamet eden şikâyetçi ...'ye ait dairenin önündeki ayakkabıları çalmaları şeklindeki olayda, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükümler kurulurken, hükmün gerekçe bölümünde her iki şikâyetçiye karşı gerçekleştirilen eylem de anlatıldığı hâlde, hüküm fıkrasında hırsızlık suçundan hangi şikâyetçiye karşı eylemden dolayı olduğu da belirtilmeden, tek bir hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle çelişkiye ve infazda tereddüte neden olunması,