Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/15061 K.2024/21547

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, Suluova Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.07.2017 tarihli 2016/21 Esas, 2017/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticeten 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu kararın ise sadece sanık tarafından istinaf edilmesi karşısında anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığından kazanılmış hak gereği 12.09.2024 tarihli kararda hükmedilen 10 ay hapis cezasının infazının 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,