Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/15279 K.2025/3626

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak. 1)Sanığın sabit bir yere kilitlenmeden direksiyon kilidiyle kilitlenerek açık alanda park edilmiş motosikleti çalması şeklindeki eyleminin.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, 2) Sanığın şikâyetçinin zararını kovuşturma aşamasında giderdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3) Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 63. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,