Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/15650 K.2025/6060

Yüze karşı 13.05.2016 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 23.05.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, aynı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

REDDİNE, II-O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak. 1. Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi, 2.Kabule göre de.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince 1/3 oranında yapılan indirim sonucu 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,