Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/15691 K.2025/8457

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükümlü hakkında Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2020 tarihli mahkûmiyet kararına yönelik hükümlünün temyiz istemi üzerine, Dairemizin 03.11.2022 tarihli ve 2022/8739 Esas, 2022/18264 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilerek kesinleştiği. 10.06.2024 tarihli ek kararla ise, Kale Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2014/8 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. ve 55. maddelerinde düzenlenen müsadere bir güvenlik tedbiri olup, müsadere kararları yönünden kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna başvurabileceği ancak bağımsız olarak verilen müsadere kararlarında ise karar tarihine göre ikili bir ayırım yapmanın gerektiği.

1.Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden yani 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'nın 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir.

Buna göre, 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır. 2. 20.07.2016 tarihi ve sonrasında bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabi olacaktır.

Açıklanan nedenlerle. 5271 sayılı Kanun'un 256/1. ve 258. maddeleri uyarınca verilen 10.06.2024 tarihli bağımsız olarak verilen müsadereye dair ek kararın 5271 sayılı Kanun'un 258/1. maddesine göre temyiz kanun yoluna değil, istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında.