Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16037 K.2025/2141

Başsavcılığının 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/99874 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Suça sürüklenen çocuğun eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek anılan Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince cezalandırıldığı somut olayda, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı basit hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında,

bu hususta karar tarihinden sonra yürürlüğe giren değişiklik gereğince mahallinde uyarlama yargılaması yapılabileceği düşünülerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait kapıları kilitsiz şekilde sokak içerisinde bulunan kamyoneti çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün, kontak anahtarı üzerinde ve kilitsiz vazitette park edilmiş olan şikâyetçiye ait aracı çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereği hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR