Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16141 K.2024/21847

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Şikâyetçinin bozma sonrası alınan beyanında, sanığın eylemi nedeniyle maddi zararının oluştuğunu, ancak para istemediğini, sanıktan da şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında;

mahkemece bir tevdi mahalli tayin edilerek sanığın suçtan elde ettiği menfaati iade etmesi için imkân sağlandıktan sonra sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, koşulları oluşmadığı hâlde aynı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.