Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16171 K.2025/3357

İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2012/2202 Esas, 2013/14 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın bulunduğu cezaevinde 01.03.2013 tarihinde tebliğ edildiği, kararın yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı ve gerekçeli kararın tebliği sırasında cezaevinde bulunan sanığa karar içeriğinin okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 35/3. maddesine aykırı davranılmış olması nedeniyle tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de;

sanığın ilk olarak 02.04.2018 tarihli dilekçesi ile akabinde de 17.09.2020 tarihli dilekçesi ile 6763 sayılı Kanun ile üzerine atılı suçun uzlaşma kapsamına alındığını ve hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında, en geç 02.04.2018 tarihi itibariyle öğrendiği karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.05.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,