Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16239 K.2025/3185

Yokluğunda verilen kararın, sanığın hakkında çıkartılan yakalama kararı üzerine savunmasının alındığı Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2019 tarihli duruşmada bildirmiş olduğu İstasyon Mahallesi Kuru Bayır Sokak No:2/1 Küçükçekmece/ İstanbul adresine bilinen son adresi olarak tebliğ edilmeksizin, sanığın Atatürk Mah. Nehir Sokak No:23/1 Küçükçekmece/İstanbul adresine tebligat çıkartıldığı ve tebligatın hanenin kapalı olması nedeniyle dönüşü üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği,

7201 sayılı Tebligat Kanunun 10/1. maddesi uyarınca öncelikle sanığın bilinen son adresine tebligat çıkartılması gerektiği, aynı kanunun 10/2. maddesi uyarınca tebliğ edilememesi halinde mernis adresine tebligat çıkartılması gerekmekle, sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği, sanığın 15.04.2024 ve 24.06.2024 tarihli eski hale iade talebinin yerinde ve temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

I. Mala zarar verme suçuna ilişkin yapılan incelemede.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mala zarar verme suçuna ilişkin olarak 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.000.00 TL adli para cezası ile ilgili olarak verilen istinaf başurusunun reddine dair kararına karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, sanığın mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II. Hırsızlık suçuna ilişkin yapılan incelemede ise.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "savunma hakkının kısıtlandığına,müdafii atanmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen aynı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerekirken atanmaksızın yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,