Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/16267 E. , 2025/4431 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/184 E., 2022/314K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hüküm
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/16267 E. , 2025/4431 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/184 E., 2022/314K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, bozma ilâmından sonra 23.11.2011 tarihinde iddianame düzenlenip eldeki dosya ile 10.05.2022 tarihinde birleştirildiği, buna göre Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce, dava konusu olay ve sanık ile ilgili olarak Dairemizce karar verilmediği gibi, 5235 sayılı Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması, anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu, istinaf talebinin görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmesinin gerektiği anlaşıldığından, sanık hakkında istinaf talebi ile ilgili karar verilmek üzere görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 17.06.2019 tarihli ve 2018/15522 Esas, 2019/10235 Karar sayılı kararının aynı deliller ile kabulü ile mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde usule aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki araştırmaya yönelik bozma düşüncesine katılınmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.