Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16415 K.2025/3502

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü. I- Suça sürüklen çocuk ... (Cengiz) hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz nedenleri incelenmesinde. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1- Sanık ... hakkında bozmadan önce kurulan 12.07.2016 tarihli ilk hükümde, Bolu 2. Sulh (Kapatılan) Ceza Mahkemesinin 05.06.2013 tarihli ve 2013/250 Esas, 2013/390 Karar sayılı ve 2 ay 15 gün hapis cezasını içeren hükmün tekerrüre esas alındığı,

bozma sonrası kurulan hükümde ise Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli ve 2015/470 Esas, 2015/315 Karar sayılı ilâmında yer alan üç ayrı suçtan verilmiş, 4 yıl 2 ay hapis, 5 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezalarının tamamının tekerrüre esas alındığı ancak bu ilâmın kesinleşme tarihinin 04.09.2015 olması nedeniyle inceleme konusu suç tarihinden sonra kesinleşen anılan ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, bunun yerine bozma öncesi kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Bolu 2. Sulh (Kapatılan) Ceza Mahkemesinin 06.06.2013 tarihli ve 2013/250 Esas, 2013/390 Karar sayılı,

10.07.2013 tarihinde kesinleşen ve UYAP kayıtlarında yapılan incelemede 22.06.2023 tarihli ek karardan uzlaşma sağlanamadığı anlaşılan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesine uyan suç nedeniyle verilen 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanık ... hakkında adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Seben Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2008 tarihli ve 2007/10 Esas, 2008/36 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek,

bozmadan önce kurulan 12.07.2016 tarihli hükümde en ağır cezayı içeren 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığı belirtilmiş iken, bozma sonrasında kurulan hükümde bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden,

sanıklar hakkında Kanun’un 322. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkraları çıkartılarak yerine, sanık ... hakkında "Sanığa ait adli sicil kaydındaki Bolu 2. Sulh (Kapatılan) Ceza Mahkemesinin 06.06.2013 tarihli ve 2013/250 Esas, 2013/390 Karar sayılı kararında yer alan 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına”;