Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16549 K.2024/22074

Bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede.

Sanığın, suça konu hukuk bürosuna hırsızlık kastıyla gündüz vakti tek başına girmesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 02.06.2016 olan sorgu tarihi ile inceleme konusu 08.07.2024 karar tarihi arasında dolduğu gözetilerek sanık hakkında anılan suçtan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,