Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16795 K.2025/10451

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11.06.2018 tarihli ve 2015/6700 Esas, 2018/4470 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hükümler yalnız sanıklar tarafından temyiz edildiğinden, sanıklar hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;