Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16868 K.2025/18076

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. Suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan tayin olunan cezanın en fazla üçte birine kadar artırılabileceği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 143. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi, 2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2013 tarihli ve 2013/1 26... /243 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında.

5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, 3. Kabule göre de; a) Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 1 43... . maddelerine göre belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,