Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1721 K.2026/4518

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın üzerine atılı suçu işlediğini ispatlayacak kamera görüntüsü, parmak izi gibi kesin ve somut bir delil olmadığına, tanık sıfatıyla dinlenen polis memurunun beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, teşhis işlemlerinin ise usul ve yasaya aykırı olarak yapıldığına ve kararın bozulması gerektiğine" ilişkin olduğu ve hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği sanık müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;