Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1991 K.2024/20113

Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2010 tarihli ve 2010/318 Esas, 2010/331 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 11.04.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından, temyiz talebi ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 21.04.2022 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olarak bulunup duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı 29.06.2010 tarihinde verilen karara yönelik, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.04.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,