Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2019 K.2025/12228

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak:

Sanık hakkında kurulan hükmün gerekçe kısmında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b ve 143. maddelerine göre belirlenen 5 yıl hapis cezasından sonra aynı Kanun'un 168/1-4. maddesine göre 2/3 indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası hesaplanması ve aynı Kanun'un 62.maddesine göre 1/6 indirim uygulanarak 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesine rağmen; kararın hüküm kısmında, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b ve 143. maddesi uygulandıktan sonra sehven aynı Kanun'un 62.maddesi iki kere uygulanarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,