Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/229 K.2024/7315

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2023/262 Esas, 2023/1162 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/510 Esas, 2014/902 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası verildiği, bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli, 2022/10959 Esas ve 2022/19009 Karar sayılı kanun yararına bozma ilâmıyla, sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğu ve eylemin gece vakti işlendiğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/3. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere bozulmasına karar verildiği,

5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesinde "Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir.

Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz. " hükmünün yer aldığı ve 26.10.1932 tarihli ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında "...kanun yararına bozma üzerine bozulan mahkeme hükmünün davanın esasını hallettiği surette yargılamanın tekrarlanmaması, davanın esasını halletmediği surette yargılamanın tekrarlanması gerektiğinin" belirtildiği,

inceleme konusu dosyada kanun yararına bozmaya konu sebeplerin 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesine de uymadığı anlaşılmakla Dairemizin, 16.11.2022 tarihli, 2022/10959 Esas ve 2022/19009 Karar sayılı ilâmıyla aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına bozulan, Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/510 Esas, 2014/902 Karar sayılı kararının yeniden yargılama yapılmaksızın mevcut hâliyle infaza verilmesi gerekirken, mahkemece dosya yeniden ele alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; verilen kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu,