Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/265 K.2024/11729

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükmün "kamuya yararlı bir işte çalışma" tedbir kararı olduğu, TCK'nın 50/5. maddesi gereği uygulamada asıl mahkûmiyetin tedbir olduğunun belirtilmesi karşısında, tedbir niteliğindeki bu ilâmın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesine konu olamayacağı, suç tarihi itibari ile adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkûmiyet kaydı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,