Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2759 K.2024/12833

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5645 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28/12/2017 tarihli ve 2017/7764 esas, 2017/7536 karar sayılı ilâmında, "... sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair hüküm fıkrasının karardan çıkartılmasına dair anılan Mahkemenin 11/08/2017 tarihli ve aynı esas sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/851 değişik iş sayılı kararının, Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, hukuki değerden yoksun olduğu..." şeklinde belirtildiği üzere, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca,

anılan mahkeme kararının infazında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda tereddüt oluştuğundan bahisle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca kararı veren mahkemeden anılan hususta oluşan duraksamanın giderilmesi talebi üzerine,

talebin kabulü ile ikinci kez tekerrüre esas alınan ilamın hükümden çıkartılmasına ve İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/498 esas, 2016/716 karar sayılı ilamından verilen mahkumiyetinden dolayı cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2022 tarihli ve 2021/114 esas, 2021/453 sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasının dayanağını oluşturan Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2017/118 esas, 2018/460 sayılı kararına konu İzmir (Kapatılan) 16. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/02/2012 tarihli ve 2011/973 esas, 2012/234 sayılı kararına ilişkin olarak,

hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine dair İzmir (Kapatılan) 16. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/02/2019 tarihli ve 2011/973 esas, 2012/234 sayılı ek kararını müteakip, Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2019 tarihli ve 017/118 esas,

2018/460 sayılı ek kararı ile mahkemelerinin 24/05/2018 tarihli kararındaki tekerrür hükmünün kaldırılmasına karar verildiği ve sanığın adlî sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının da bulunmadığı, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca, anılan mahkeme kararının infazında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda tereddüt oluştuğundan bahisle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesi uyarınca kararı veren mahkemeden anılan hususta oluşan duraksamanın giderilmesi talebi üzerine,

talebin kabulü ile ikinci kez tekerrüre esas alınan ilâmın hükümden çıkartılmasına ve İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/498 Esas, 2016/716 Karar sayılı ilâmından verilen mahkûmiyetinden dolayı cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2021/114 Esas, 2021/453 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin ilgili bölümünün “... daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.Hükümlünün ikinci kez mükerrir sayılmasının dayanağını oluşturan Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli ve 2017/118 Esas, 2018/460 Karar sayılı kararına konu İzmir (Kapatılan) 16. Sulh Ceza Mahkemesinin, 16.02.2012 tarihli ve 2011/973 Esas, 2012/234 Karar sayılı kararına ilişkin olarak,

hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle hükümlü hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine dair İzmir (Kapatılan) 16. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.02.2019 tarihli ve 2011/973 Esas, 2012/234 Karar sayılı ek kararını müteakip, Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2019 tarihli ve 2017/118 Esas,

2018/460 Karar sayılı ek kararı ile mahkemenin 24.05.2018 tarihli kararındaki tekerrür hükmünün kaldırılmasına karar verildiği ve hükümlünün adlî sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının da bulunmadığı, dolayısıyla hükümlünün mükerrir olduğu sabit olmakla beraber hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/114 Esas, 2021/453 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.