KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/288 E., 2025/10647 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/720 E., 2023/1046 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin,mahkemenin gerekçeli kararına bakıldığında sadece şüpheye ve varsayıma dayalı hüküm kurulduğuna, şüphenin sanık aleyhine yorumlandığına, dava dosyasında müvekkili doğrudan suçlayacak somut delil bulunmadığına, diğer sanığın kendisini suçtan kurtarmak için müvekkil hakkında atf-ı cürümde bulunması sonrası müvekkilin kendisini dava dosyasında sanık olarak bulduğuna, müşteki tarafın müvekkil hakkında şikayetçi olmadığına, buna rağmen müştekinin zararının karşılandığına, müvekkilin suça iştirak etmediğine,
suçu işlemediğine, kesinlikle suç işleme kastı olmadığına, hal böyle iken etkin pişmanlık hükümleri ve lehe olan hususların yeterince sanık lehine uygulanmadığına, karar usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle temyizen bozulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/288, K. 2025/10647, 2 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama