Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2883 K.2024/21105

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda yapılan yargılama sonucunda verilen Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.07.2010 tarihli ve 2010/526 Esas, 2010/682 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, sanığın son bildirdiği adresinden farklı olan adrese tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın iade gelmesi üzerine ise aynı adreste 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca 17.01.2011 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, ancak daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmadığından söz konusu tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmediği gözetilmeden denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlendiği gerekçesiyle sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,