Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2905 K.2024/21083

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2002 tarihli ve 2002/689 Esas, 2002/1083 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 07.12.2006 tarihli ve 2004/1974 Esas, 2006/13011 Karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verildiği,

bozma sonrası verilen Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2007 tarihli ve 2007/411 Esas, 2007/973 Karar sayılı kararının 13.09.2007 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, hükümlü müdafiinin 17.10.2023 tarihli dilekçesi ile hükümlünün memnu haklarının iadesine karar verilmesini talep ettiği, Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2023 tarihli ek kararıyla talebin reddine karar verildiği,

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'na 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile eklenen “Yasaklanmış hakların geri verilmesi” konu başlıklı 13/A maddesinin (5). fıkrasında, bu kararlara karşı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda öngörülen kanun yoluna başvurulabileceğinin belirtildiği,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.