Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2994 K.2025/14852

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince sanık hakkındaki hükümlerin onandığı 07.05.2014 tarihi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği 08.12.2022 tarihi arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında şikâyetçiler ..., ..., .'ya karşı hırsızlık ve mala zarar verme, şikâyetçi ... (..)'a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında şikayetçi .. .. (..)'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçiye ait depodan suç tarihi itibarıyla 90,00 TL değerinde şofbenin çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında, değer azlığı nedeniyle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,