Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3268 K.2024/4682

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve takdirî indirim hükümleri uygulanmadan ceza verildiğine ilişkin olduğu, sanık vasisinin temyiz isteminin ise sanığın madde bağımlısı olduğu hâlde hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32. maddesinin uygulanmadığına, zararı karşılaması yönünde sanığa fırsat verilmediğine, suçun uzlaştırma kapsamında olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;