Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3318 K.2024/5466

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise.

“Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin, müvekilinin azmettirici veya diğer sanıklarla iştirak içerisinde olmadığına, halı ticaretiyle uğraştığı için kendisine getirilen halıları satın alıp ıslak ve defolu oldukları için ucuz olduklarını düşündüğüne, cezalandırılacak ise bile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu,

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, başka dosyada yargılanan suça sürüklenen çocuk ...'in temyize konu dosyada tanık olarak dinlenilmesi ve bu ifadesinin hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin sabıkasız olduğuna, beraat etmesi gerektiğine ve duruşmalı inceleme talep ettiğine ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin Suriye vatandaşı olduğuna, sabıkasız olduğuna, hırsızlık suçundan haberdar olmadığına, olay yerine sadece nakliye için gittiğine, atılı suçtan beraati gerektiğine ilişkin olduğu,

sanık ...'ın temyiz isteminin katılanın oğlunun kendisini araması üzerine sadece nakliye işi için olay yerine gittiğine, halıları onun istediği yere götürdüğüne, böyle bir olaya karıştığı için pişman olduğuna ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin diğer sanıkların müvekkilini tanımadıklarına, müvekkilin suçunun ancak suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturacağına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede: 1- 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğunun belirtilmiş olması karşısında,

sanıklar hakkında düzenlenen iddianame içeriklerinin 15.03.2023 tarihli hırsızlık eylemine ilişkin olduğu; sanıkların farklı bir gün işledikleri eylem veya eylemlere ilişkin iddianamede herhangi bir anlatım bulunulmadığı anlaşılmakla, TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı yönünden diğer eylemlerle ilgili herhangi bir dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış dava varsa birleştirilerek, aksi hâlde yukarıda anılan diğer eylemle ilgili dava açılması sağlanarak sonucuna göre;

sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken hırsızlık suçundan TCK'nın 43. maddesi gereğince ek savunma verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/314 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararına konu suçtan hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının infaz tarihinin 05.06.2019 olduğu,

TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca, önceden işlenen suçtan dolayı hükmedilen bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren 3 yıl geçtikten sonra yeni suç işlenmesi hâlinde tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın sabıka kaydı incelendiğinde Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/786 Esas, 2022/166 Karar sayılı 25.04.2022 kesinleşme tarihli ilamı ile 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin,

bahse konu ilamda da tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle sabıka kaydındaki ilâmlardan en ağırı olması nedeniyle tekerrüre esas alınması ve sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve sanık Mahmud'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.09.2023 tarihli ve 2023/1922 Esas, 2023/2285 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA,